مسعود معصومي

با شادروان مسعود معصومی در اواخر دهه چهل به وسیله دوست عزیز مشترکمان هنرمند ارجمند، منوچهر انور آشنا شدم. در آن ایام در سمت قائم مقامی مدیر عامل کانون آگهی زیبا، دست اندر کار کمپین تبلیغاتی اتومبیل های (آریا) و (شاهین) بودم. معصومی، این هنرمند کم نظیر، در شمار نخستین کسانی بود که عکاسی صنعتی را در ایران آغاز کردند. پیش از معصومی در دهه سی و اوایل دهه چهل آژانس های تبلیغاتی هر زمان که به گرفتن عکس های تبلیغاتی و صنعتی نیازمند می شدند، از عکاسان کانون خبرنگاران عکاس که کارشان عکاسی خبری بود، استفاده می کردند.
معصومی ضمن انجام سفارشات مورد نیاز موسسات صنعتی و بازرگانی کشور در استودیو لورکا، به تربیت تعداد زیادی از جوان های با استعداد پرداخت و تفاوت او با دیگران روش ایثار گرانه او بود. روانش شاد که در وجود عزیزش ذره ای بخل و حسد وجود نداشت. او تمام مهارت های خود را بی کم و کاست به شاگردان خود می آموخت. معصومی در سال های آخر عمر پر بار خویش، به دلایلی با این نویسنده ارتباط دائم داشت و این ارتباط از راه دور بود، زیرا هوای آلوده تهران مانع از حضور دائم او در تهران می شد. با کمال تاسف عمر پر بار او ناگهان به پایان رسید. معصومی در سال های آخر حیات پربار خویش تعدادی از آثار خود را به همراه نامه ای پر از مهر و محبت برای من فرستاد. آنچه آن بزرگوار در آخرین روزهای زندگیش به این نویسنده اهدا نموده بود، اینک در این سایت با عنوان گالری (معصومی) به معرض تماشا گذاشته شده است. امید آنکه، نام بزرگ و بزرگ منشی کم نظیرش فانوسی جاودان، فرا راه جویندگان راستین عشق و ایثار باشد، روانش شاد.